KosciaKowy blog

Po przesiadce na Linuxa brakowało mi jednego - dobrego odtwarzacza muzycznego. Niby jest spory wybór, ale nie czarujmy się... Testowałem wiele i żaden z nich nie umywał się nawet do mojego ukochanego foobara2000, którego używałem bodajże od wersji 0.6. Zniechęcony i zawiedziony wróciłem do domyślnego w Ubuntu Rhythmboxa tracąc nadzieję na coś choćby zbliżonego do foobara2000. Na szczęście niedawno pojawił się DeaDBeeF i muszę przyznać, że wiara w dobry linuksowy odtarzacz muzyczny wróciła!

DeaDBeeF - odtwarzacz prawie doskonały

Pierwszą rzeczą jaka rzuca się w oczy to ascetyczna wręcz prostota. W DeaDBeeF znajdziemy tylko to co konieczne. W końcu odtwarzacz muzyczny ma odtwarzać muzykę, a nie wyglądać. Tu niepotrzebne są żadne fajerwerki. I tak większość czasu jest zminimalizowany. O wiele ważniejsze jest to co siedzi "pod maską". A tu DeaDBeeF ma się czym pochwalić! Oto najważniejsze możliwości programu:

• Obsługa wielu formatów, w tym bezstratnych, czy formaty trackerów, chiptunes.
• Obsługa stacji radiowych i podcastów.
• Wsparcie dla plików .cue!
• Playlisty w tabach, wybór widocznych kolumn (i definiowania własnych), możliwość grupowania utworów, wyświetlanie okładek.
• Wsparcie dla ReplayGain.
• Gapless playback - czyli odgrywanie albumu bez słyszalnych przerw pomiędzy ścieżkami.
• Edytor tagów.
• Graficzny equalizer.
• System wtyczek, można się więc spodziewać, że w przyszłości pojawi się sporo ciekawych dodatków rozszerzających możliwości odtwarzacza.

Na razie jeszcze kilka rzeczy nie działa jak trzeba - miałem problemy z plikami .mpc, czy tworzeniem skrótów klawiszowych. Ale trzeba pamiętać, że to jeszcze dość wczesna wersja programu (testowałem 0.4.1), który jest ciągle dynamicznie rozwijany.

Jeśli ktoś szuka lekkiego, minimalistycznego odtwarzacza o dużych możliwościach na pewno nie będzie zawiedziony!