http://kosciak.blox.pl/2009/08/Stare-media-i-chamstwo-w-internecie.html Co jakiś czas "stare media" odkrywają "te całe internety" i zaczyna się biadolenie. A to o anonimowości, to o głupocie, to o oszustwach, to to o jeszcze czymś innym, byle negatywnie. Ostatnio tematem numer jeden jest chamstwo. Bo internet chamstwem stoi! Wszystko za sprawą Doroty Świeniewicz , która zrezygnowała z gry w kadrze siatkarek (tu pełna treść oświadczenia ). Nawet sam Jacek Żakowski w TokFM w rozmowie z olsem i Piotrem Olechniewiczem poruszył tą kwestię. Jak można usłyszeć bardzo się zawiódł na swoich gościach, którzy nie chcieli potwierdzić z góry założonej tezy pana redaktora, że cały internet to jedna wielka chamówa i należy go ocenzurować (oczywiście dla naszego dobra). Nie wykazali też dostatecznego entuzjazmu w epatowaniu cytatami wulgaryzmów jakie pojawiają się na forach i w komentarzach. Niestety "stare media" zdają się zupełnie nie rozumieć internetu i zapominają, że: Internet stał się powszechny. Z wszystkimi tego konsekwencjami - zarówno pozytywnymi jak i negatywnymi. Internet jest tylko narzędziem. Tak samo jak telefon (komórkowy) jest tylko narzędziem i nikt zdrowy na ciele i umyśle nie będzie mówił o "przemocy telefonicznej" gdy ktoś kogoś zwymyśla w rozmowie telefonicznej. Nie ma czegoś takiego jak "internet oraz świat rzeczywisty" - internet to jest świat rzeczywisty, gdzie dyskutuje się, daje wyraz swoim emocjom, wchodzi w interakcje z innymi. chamstwo zawsze było, jest i będzie. Dawniej chamskie i wulgarne hasła i docinki padały w domach, w pracy, w szkole i na uczelni w pubach, na ulicy, w tramwajach i autobusach, podczas rozmowy z taksówkarzem. Internet jedynie ułatwia dotarcie ze swoją opinią do szerszego grona. Ilość mądrych i głupich wypowiedzi można zobrazować krzywą Gaussa. Po prostu te skrajnie głupie są najbardziej krzykliwe i najbardziej rzucają się w oczy. Bycie obiektem publicznej dyskusji (co niesie za sobą zarówno zachwyty i wychwalanie pod niebiosa jak i chamskie ataki i mieszanie z błotem) jest ceną jaką trzeba zapłacić za bycie popularnym. Jak ktoś mądry powiedział "Wolność słowa to również prawo do nie słuchania". Nie wiem jak u Doroty Świeniewicz ale u mnie po włączeniu komputera i połączeni się z przebrzydłym internetem nie pojawiają się na ekranie wypowiedzi o mnie. By je przeczytać musiałbym poświęcić swoją energię na ich wyszukanie. Jeśli widzę, że jakiś bar to zwykła mordownia zapełniona przez meneli to po prostu szukam innej knajpy. A nie wchodzę i mam do wszystkich pretensje, że używają tam wulgaryzmów. Stare media zapominają też, że to właśnie one są współodpowiedzialne za radykalizację poglądów i brutalizowanie się języka. Postępująca tabloidyzacja, epatowanie negatywnymi emocjami, promowanie skrajnych opinii i katalizowanie kłótni robią swoje. Już nawet nie wspominam o pogarszającej się warstwie językowej w gazetach (a na pewno w ich wersjach internetowych) - niechlujstwo, błędy, coraz częstsze stosowanie kolokwializmów.... A na koniec mały cymesik wprost ze starych mediów, które chamstwa internetowego się brzydzą. Artykuł z Dziennika (chyba Paweł Wimmer podesłał na Twitterze) o wiele mówiącym tytule " Anna Mucha bardzo chce być kimś ". Niech was nie zmyli brak wulgaryzmów. To zwykłe wiadro pomyj wylewane na Annę Muchę (i przy okazji braci Mroczków). Co z tego, że jest to bardzo ładne, kolorowe wiadro o ciekawym wzornictwie skoro to nadal jest wiadro pomyj! W warstwie treściowej nie różni się kompletnie niczym od zacytowanych komentarzy w artykule dotyczącym Doroty Świeniewicz. Cel jest taki sam - obrażenie, oplucie i zohydzenie celebryty. Jedyna różnica jest taka, że pan Jakub Żulczyk, autor artykułu w Dzienniku dostał za swój tekst wynagrodzenie.